Verslag van zomer 2014

Op de volgende website staat een mooi en duidelijk verslag van afgelopen zomer van het Noord Ierse team. Ook wij Dutchies worden erin genoemd. Zeker de moeite van het lezen waard!

http://edenderryce.org/news/1215/grace-and-peace-mission-2014-reflection

Summer Camp Philadelphia zoekt enthousiastelingen voor 2015!

Verslagje uit de Bijbelklas

Ik ben Mirjam Bakker en de afgelopen drie weken heb ik meegeholpen bij de Bijbelklas. Ik vind het enorm leuk om te kunnen helpen bij het kamp en de kinderen les te kunnen geven over de bijbel. We beginnen de les altijd met het zingen van een aantal liedjes, die de kinderen zelf uit mogen kiezen. We hebben allemaal bewegingen bij de liedjes, zodat de kinderen zich lekker uit kunnen leven. Vooral de jongere groepen vinden de liedjes helemaal geweldig. Als we een aantal liedjes hebben gezongen, moeten de kinderen op hun stoel gaan zitten en doen de mensen van Bijbelklas een sketch die gerelateerd is aan de bijbeltekst die we die dag behandelen. We gebruiken dezelfde bijbeltekst die ook ‘s ochtends na het ontbijt wordt voorgelezen, zodat de kinderen het beter onthouden. Na de sketch gaan we in een cirkel op de grond zitten en stellen we een aantal vragen over de sketch aan de kinderen. Dan lezen we de bijbeltekst en laten we zien hoe de sketch gerelateerd is aan de bijbeltekst, wat het betekent voor ons leven en hoe we het geleerde kunnen toepassen in ons leven. Vervolgens gaan we bidden. We geven een armbandje door, en degene die het armbandje heeft mag bidden, maar als hij/zij niet wil bidden, kan het armbandje doorgegeven worden aan degene naast hem/haar. Als er nog tijd over is, mogen de kinderen met de verkleedkleren spelen die we gebruiken voor de sketches en dan is de les afgelopen.

Ik vond het gaaf om deze drie weken mee te kunnen helpen bij het kamp. Ik heb enorm veel geleerd van iedereen die we hier hebben ontmoet. De gemeente is als een familie en hun levensstijl zegt zoveel meer dan woorden zouden kunnen. Ze geven Gods liefde door aan iedereen die ze tegenkomen en ze hebben ons ontvangen als familieleden.

Just be grateful, I have no super powers

Dat was de tekst op een button die ik tegenkwam op onze 2-daagse trip naar New York. Het herinnerde me aan het warme welkom wat wij in Philadelphia kregen. Iedereen van Grace & Peace was zo hartelijk en vooral zo dankbaar dat wij hen kwamen ondersteunen. Zoveel dankbaarheid had ik niet verwacht en al snel bekroop me het gevoel dat ze wonderen van ons verwachten…
Nu we alweer aan onze laatste week zijn begonnen kan ik zeggen dat het zeker een bijzondere, oftewel wonderlijke tijd is die we hier samen doorbrengen. Ontzettend gaaf om zo’n verbondenheid te mogen ervaren met zowel de groep uit Noord-Ierland als de mensen uit Philadelphia zelf. De gedeelde passie te mogen ervaren om de liefde van Jezus aan de kinderen te laten zien. Samen zingen, bidden, zoeken naar de juiste benadering voor elk kind. Samen lachen en huilen, zuchten en lachen en genieten van deze mooie tijd samen.

De juiste aansluiting te vinden bij de kinderen met hun bruisende energie en pittige temperament is soms een hele uitdaging. Dat maakt dit summer camp voor mij als counselor van de ‘groene groep’ (8-9 jaar) tot een intensieve, boeiende en hele mooie belevenis. Heerlijk om te zien hoe de creatieve talenten van “mijn kids” naar voren komen in de ‘art class’ en de lol bij het zingen in de ‘bible class’. Al die persoonlijkheden beter te leren kennen en te zien hoe ze opbloeien en zich ontwikkelen, zelfs in de korte tijd dat ik hier ben.

Dankbaar ben ik om dit mee te mogen maken én  vooral dat ze niet afhankelijk zijn van mijn (super)power.. Mijn best doe ik zeker, maar zeker nu we allemaal vermoeider worden is het goed te weten; wonderen doet God alleen!

Verslag van de orange group

Ha allemaal,

Dit keer is het mijn beurt om iets voor onze blog te schrijven. Samen met het team van de Noord-Ieren en met het team van Maranatha heb ik met de oranje groep mogen werken, met hen de verschillende superleuke klassen hebben mogen volgen, flinke einden met hen heb gewandeld heel wat dreigende ruzietjes verholpen, ze ontelbare keren naar het toilet gebracht en heel veel hartverwarmende momenten meegemaakt. Samen met nog drie andere leiders mag ik voor deze acht tot tien levenslustige kinderen zorgen.  Elk met verschillende achtergronden en karakters. Dit kan tot lastige, maar ook tot hele mooie  situaties leiden.
Een paar dagen geleden hebben we afscheid genomen van de Noord-Ieren, wat voor de kinderen best moeilijk was en ook veel leiders pinkten een traantje weg. Het was voor mijzelf en voor mijn groep best lastig om te wennen aan het nieuwe een veelal jongere team van Maranatha. Dit zorgde voor een aantal hele stressvolle dagen, waarbij ik voor mijn gevoel van de ene naar de andere crisis holde en weinig tijd had om waardevolle interacties te hebben met de kinderen. Daarna is er nog een vierde leider toegevoegd, wat voor veel verbetering heeft gezorgd. Tijdens deze periode viel het me op hoe sterk de kinderen reageren op mijn stemmingen en emoties. Als ik onrustig ben, worden zij nog onrustiger en durven ze veel minder goed open te zijn naar mij toe. Zo vond er in deze periode een stevige ruzie plaats tussen twee van mijn meer drukke en impulsieve kinderen, waarbij een van hen mij per ongeluk een klap in het gezicht gaf. Daardoor had ik samen een andere kampleider een goed gesprek met haar. Na een tijdje kon ze ons vertellen dat ze de vorige Noord-Ierse leider zo mistte. Uiteindelijk hebben we het zo geregeld dat ze een foto naar hem mocht sturen waarin ze een briefje vasthoudt met daarop de zin 'I love you'. Ze vond het prachtig. In dat gesprek kregen we ook de kans om het met haar te hebben over de liefde van Jezus en dat Hij haar nooit zal verlaten. Het werk dat we doen is erg praktisch en in de klassen leren de kinderen veel, maar de werkelijke waarde van dit kamp ligt in die kleine momenten dat je de kinderen iets kunt laten zien van de grote en onvoorwaardelijke liefde van Jezus.

Groet, Nienke

De eerste week

Lieve volgers,

Week 1 van het zomerkamp is inmiddels voorbij, dus het is hoog tijd om weer wat te laten horen vanuit Philadelphia.

De afgelopen week was een veelzijdige week met veel nieuwe indrukken. Allereerst hebben we kennis gemaakt met de kinderen en vrijwilligers van het zomerkamp. Elke dag komen er ongeveer 50 kinderen naar het kamp. Zij worden verdeeld over vier verschillende groepen op basis van hun leeftijd. Elke groep volgt dagelijks verschillende lessen zoals art, science, bible class, wild card class and world class. Daarnaast krijgen zij ontbijt, lunch en een snack en gaan zij elke dag naar het park en het zwembad om plezier te hebben met elkaar. Het kamp begint en eindigt met een moment voor Bijbel en gebed, wat we zien als de basis en bron van het werk dat we hier mogen doen. Het kamp zit qua structuur en inhoud heel goed in elkaar. Het is verrassend dat de kinderen op deze plaats veel mogen leren en samen kunnen zijn met andere kinderen.

De verschillen tussen de kinderen zijn erg groot. Niet alleen de verschillen in uiterlijk of persoonlijkheid, maar ook de verschillen in achtergrond en opvoeding zijn goed zichtbaar. Het is moeilijk om te ervaren dat sommige kinderen voortdurend om aandacht en liefde vragen, omdat ze dat thuis missen. Anderen hebben juist een muur om zich heen gebouwd en lijken liefdevolle pogingen af te wijzen. Er zijn ook kinderen die emotioneel onstabiel zijn en daardoor steeds op onverwachte manieren reageren. Het is behoorlijk pittig om alle kinderen op een goede manier te benaderen en hen te laten zien dat ze geliefd zijn door God en anderen. Gelukkig zijn we met een groot team, zodat we veel oog en oor kunnen hebben voor de kinderen.

Ik (Marije) heb erg genoten van de kinderen en het werk op het zomerkamp. De kinderen zijn puur en verwonderen me door hun woorden en daden. Een kind dat hard lacht, bidt voor zijn familie, een ander helpt, vol trots haar tekening laat zien, uit volle borst meezingt met een lied, prachtige ideeën heeft of me knuffelt alsof ze me nooit meer los wil laten.. dat heeft onwijs veel waarde!

Het contact met de mensen van de Grace en Peace Community Church is super fijn. Zij zijn heel hartelijk, open en vrijgevig. Op die manier laten ze ons zien wat het is om een ander (onvoorwaardelijk) lief te hebben. Het voelt alsof we allemaal deel zijn van één grote familie!

Ik geniet van elk moment dat ik hier mag zijn. Het werk op het zomerkamp, de interactie met de mensen van de kerk, het helpen van de kinderen, de mooie omgeving en de zegeningen die we ontvangen, geven me steeds weer nieuwe energie en enthousiasme om me in te zetten voor dit waardevolle project. Vol verwachting en motivatie kijk ik uit naar de tijd die nog voor ons ligt in Philadelphia.

Tot slot wil ik jullie hartelijk bedanken voor jullie meelevendheid, support en gebed. Dat is heel fijn en bemoedigend! Zonnige groetjes vanuit het mooie Philly! :)

 

Marije

 

Dag 1

Afgelopen donderdag zijn we levend en wel aangekomen in de VS. De eerste indrukken zijn super positief. Iedereen is ontzettend blij dat we er zijn, er waren allemaal leuke dingen voor ons georganiseerd in het weekend en we worden van alle kanten vol gestopt met eten. Maar na een weekend aclimatiseren en ontspannen was gister de grote dag: we zijn begonnen met het kamp! We hebben allemaal een taak toebedeeld gekregen. De helft als begeleider van een groepje kinderen die met hem mee gaat van klas naar klas, de andere helft als hulp in de klas. Zelf help ik bij de 'art class', wat niet zo veel met kunst te maken heeft. De enige kunst die er beoefend wordt is de kinderen bij de les houden en zorgen dat ze zichzelf en anderen niet te lijf gaan  met scharen en lijm. Een goede Nederlandse vertaling is eerder 'handvaardigheid'. Lekker knutselen dus! Gister hebben we een soort van lantarentje gemaakt, waarop het ene kindje een heleboel hartjes heeft getekend, terwijl een ander ging voor de T-Rex in een sneeuwstorm. Met handen vol opgedroogde lijm, maar ontzettend tevreden, kon ik aan het eind van de dag terugkijken op de lessen. Alle kinderen vonden het leuk. Niet alleen om te knutselen, maar ook om aandacht en hier en daar een complimentje te krijgen. Een geslaagde eerste dag dus en uit de evaluatie bleek dat de rest het daar ook dik mee eens was. Op naar de rest van de week!

Voorproefje van het kamp

Afgelopen vrijdag is het team uit Noord-Ierland in de VS aangekomen en eergister zijn ze begonnen met het kamp. Wij kunnen niet wachten om volgende week mee te gaan helpen! Lees hier vast een stukje van de blog van de Grace and Peace Community Church om in de stemming te komen:

"Monday, June 30, 2014

Summer Camp has begun!

Today we had a great start to another year of Grace and Peace summer camp. It is wonderful to reconnect with old friends and welcome new ones. We are so blessed to have our friends from Northern Ireland back with us again serving for a third year!

This year for the daily camp updates we will be sharing camper profiles. You will get to know some of our campers a little better and be able to pray specifically that day for them, their counselors and the group they are in.

Meet Samiyah! She is in the red group, our youngest group of campers led by counselors Matthew, Jemma, and Claire A. This is Samiyah's first year at camp and she is so excited to be a part of it!

Age: 5
Group: Red
Favorite color: Blue and Purple
Favorite food: Oodles of Noodles

Favorite class at camp: "I really liked the Bible class because we got to dress up! I got to be a cow girl and I really like cow girls."
Future occupation: "I think I'd like to be a cow girl because I had a lot of fun dressing up like one."
Favorite activity: "I love playing tag with my friends because it's fun to run around."
Place you would like to travel to: "I'd like to walk to the pool, because it's fun to go swimming there!"
Something that makes you happy: "Playing with my toys with my friends makes me happy."
Something that you've learned about Jesus: "He loved to help people and he helped a lot of people all the time."
Something you are looking forward to at camp: "I'm happy to be here and learn things and have fun with my group."

Please remember to pray for Samiyah, the red group and their counselors!

" At that time the disciples came to Jesus, saying, “Who is the greatest in the kingdom of heaven?” 2 And calling to him a child, he put him in the midst of them 3 and said, “Truly, I say to you, unless you turn and become like children, you will never enter the kingdom of heaven. 4 Whoever humbles himself like this child is the greatest in the kingdom of heaven.

5 “Whoever receives one such child in my name receives me, 6 but whoever causes one of these little ones who believe in me to sin, it would be better for him to have a great millstone fastened around his neck and to be drowned in the depth of the sea."  Matthew 18:1-6"

(http://graceandpeacecommunitychurch.blogspot.nl/2014/06/summer-camp-has-begun.html)

Even voorstellen... (11/12)

Hallo allemaal,

Ik ben alweer de op een na laatste van het team die zich even mag voorstellen. Mijn naam is Stephanie Hutten en ik ben 20 jaar. Na mijn VWO afgerond te hebben ben ik een jaar naar het buitenland gegaan om Engels te leren. Eerst een paar maanden in Santa Barbara, Californië en daarna nog een half jaar in Cambridge, Engeland. Een geweldige ervaring rijker en een jaar later, ben ik begonnen aan mijn studie. Ik studeer Taalwetenschap aan de Universiteit Leiden en ben nu bezig met de laatste tentamens van m’n eerste jaar. Ik woon nu ongeveer een half jaar op kamers en ben lid bij de studentenvereniging VGSL ‘Franciscus Gomarus’, dit is ook waar ik voor het eerst van het project hoorde.

Het is inmiddels alweer zo’n driekwart jaar geleden dat Coosje op Gomarus langskwam op zoek naar mensen die het team wilden versterken in juli. Mijn interesse was gelijk gewekt. Ik had al langer het plan om iets nuttigs met m’n zomer te gaan doen, maar had daar nog geen concrete invulling aan gegeven. Hoe meer ik over het project hoorde hoe gaver het mij leek om ook echt mee te gaan.

Al vrij snel had ik de knoop doorgehakt, met mij ook de andere meiden, en konden we ons gaan voorbereiden. En dat hebben we de afgelopen maanden dan ook gedaan. Met verschillende acties hebben we geld opgehaald voor deze reis, maar ook hebben we een heel aantal avonden bij elkaar gezeten om elkaar te leren kennen. Uiteindelijk gaan we daar natuurlijk heen als team en volgens mij komt het helemaal goed. We hebben natuurlijk ook nog de vliegreis van acht en een half uur om elkaar nog beter te leren kennen (tijden op het vliegveld in A’dam en NY niet meegerekend ;)).

Ik heb ontzettend veel zin om me drie weken lang in te zetten voor dit project, om de kinderen daar een leuke zomer te geven. We krijgen ook een steeds beter beeld van hoe onze dag er daar uit gaat zien en wat we er precies gaan doen en ik denk dat het enthousiasme binnen het team steeds groter wordt. Het enige wat ons nu nog te doen staat is met alle benodigde papieren, een koffer die niet te zwaar is én op tijd op het vliegveld te verschijnen. Vijf uur ‘s ochtends opstaan is niet voor iedereen even makkelijk, maar we hebben nog 10 dagen om ons er mentaal op voor te bereiden!

Even voorstellen... (10/12)

Ha mensen!

Ook aan mij de eer om me voor te stellen als deelnemer aan dit fantastische project. Mijn naam is Nienke en ik ben afgelopen oktober 22 jaar geworden. Op dit moment ben ik druk bezig met de laatste vakken van het eerste studiejaar van mijn master in de Orthopedagogiek en ben ik bestuurslid van studentenvereniging Ichthus. Daarnaast beleef ik erg veel plezier aan de tijd die ik doorbreng met lezen, koken en met samenzijn met mijn familie en mijn vriend.

Met de studie die ik doe zal het niemand verbazen dat ik dol ben op kinderen. Ik heb vijf broertjes en zusjes en ben de tel kwijt geraakt van het aantal oppaskindjes dat ik heb gehad. Genoeg ervaring op dat gebied dus! Als iemand mij had gevraagd of ik gedacht had ooit naar Amerika te zullen gaan, had ik hartelijk gelachen en gezegd dat zoiets alleen in mijn dromen gebeurde. Halverwege mijn bestuursjaar kreeg ik als abactis van Ichthus echter een bericht toegestuurd over Summer Camp Philadelphia en begon het bij mij te kriebelen. Na veel overleg en gebed besloot ik om mee te gaan.

Ik zie ernaar uit om niet alleen drie weken in Amerika te verblijven – hoewel het idee van 8,5 uur vliegen over een oceaan met niet echt aanstaat – maar ook om daar te kunnen helpen bij dit project. We realiseren het vaak niet hoe bevoorrecht we zijn in een land als Nederland. De verhalen die Coosje ons heeft verteld, hebben me doen beseffen hoe moeilijk het leven is voor sommige kinderen. Ik vind het heel bijzonder dat de Grace & Peace Community Church ieder jaar een Summer Camp organiseert de kinderen in hun buurt en ik zie ernaar uit om daarbij te mogen helpen. Op die manier kan ik niet alleen van al het moois in Amerika genieten, maar ook iets teruggeven aan de mensen daar. Nog maar een paar weken en dan... Ik kan bijna niet wachten!

Groetjes,

Nienke Burggraaf

Even voorstellen... (9/12)

Ha allemaal,

Mijn naam is Jacoline, ik ben 21 jaar en studeer Pedagogische Wetenschappen aan de Universiteit
Leiden. Verder woon ik in Leiden op kamers en ben lid van studentenvereniging C.S.F.R. Panoplia.

Deze zomer wilde ik graag op werkvakantie gaan, maar wist niet waarheen en voor welk project ik mij in wilde zetten. Toen ik het oproepje las waarin mensen gevraagd werden voor het organiseren van een summercamp in Philadelphia werd ik meteen enthousiast. Ik vind het mooi om mensen te helpen en in dit geval kinderen die uit moeilijke thuissituaties komen. Ik hoop dat wij hen een fijne zomer kunnen geven, waarbij we iets van Gods liefde uit kunnen dragen. Gewoon door bijvoorbeeld spelletjes te doen en plezier te maken, maar ook door iets uit de Bijbel te vertellen en er voor ze te zijn.

De reis naar Philadelphia komt steeds dichterbij, en ik krijg er steeds meer zin in. Het is een grote uitdaging en wordt vast een ervaring om nooit te vergeten!

Groetjes,
Jacoline

Cheese!

Hier een foto van (een deel van) het team! Precies een maand vanaf vandaag zitten we in het vliegtuig naar Philadelphia en we hebben er enorm veel zin in!!!

Even voorstellen... (8/12)

Ik ben Mirjam en ik ben 18 jaar. Ik heb dit jaar, als het goed is, vwo afgesloten en ben van plan om aankomend jaar theologie te gaan studeren in Kampen. Ik wil ook in Kampen gaan wonen, omdat elke dag van Rijnsburg naar Kampen reizen niet heel goed te doen is.

Ik kijk er naar uit om naar Amerika te gaan. Het zat al langer in m'n hoofd om ergens naartoe te gaan om vrijwilligerswerk te doen, maar dat plan was nog niet verwezenlijkt. Daarom vond ik deze kans ook meteen de moeite waard om aan te nemen. Ik heb wel lang nagedacht over de vraag hoe ik al dat geld bij elkaar zou krijgen, maar uiteindelijk heb ik besloten me gewoon op te geven en te kijken waar het schip zou stranden. Nu kan ik zeggen dat het goed gaat komen, waarin ik Gods hand mag ervaren. Ik vind het project ontzettend gaaf en ik ben blij dat we dit kunnen doen. Ik hoop dat we Gods liefde over kunnen brengen en dat we de kinderen een geslaagde zomer kunnen geven!

Even voorstellen... (7/12)

Ik ben Anne Lynn en ik ben 18 jaar. Mijn eindexamens van het vwo zijn net achter de rug, dus mijn zomervakantie is begonnen! Naast dat ik meer kan werken en tijd heb voor leuke dingen, kan ik me nu ook meer focussen op ons Philadelphia-project. Samen met Beau en Mirjam ben ik een klassenfeest voor de eersteklassers bij ons op school aan het opzetten. Het is gebaseerd op Expeditie Robinson en op deze manier hopen we weer wat geld op te halen voor onze tickets. Na de zomer hoop ik psychologie in Amsterdam te gaan studeren.

Ik heb er zin in om naar Philadelphia te gaan, omdat ik het een mooi project vind. Het is mooi om kinderen die uit moeilijke thuissituaties komen een fijne en onbezorgde zomer te kunnen geven. Ik hoop dat we ze zo Gods liefde kunnen laten ervaren!

Lege flessen

Zie hieronder het resultaat van een middagje lege flessen ophalen voor het goede doel! En waar kan zo'n berg anders vandaan komen dan van een studentenflat? Verzamelingen die al jaren in de gangkast of onder het bed lagen te verstoffen, een fles die nog snel leeg gedronken werd, een krat die toch maar in de weg staat - toch fijn dat er studenten zijn! Lisette en Coosje hebben de oogst bij de AH ingeleverd en op die manier weer wat extra bijverdiend voor de reis naar Philadelphia.

Even voorstellen... (6/12)

‘Als ik de liefde niet heb, dan ben ik net een drumstel zonder stokken.’ – Herman Boon

Ik heb Philadelphia leren kennen als de stad waar je kunt chillen in parkjes, shoppen bij de Macy’s, liters cola kunt drinken bij de McDonald’s, lekkere cheesecake kunt eten en waar de Liberty Bell hangt. Op doorreis vanuit Amerika terug naar huis heb ik een mooie zomerdag door mogen brengen in deze hete, levendige stad. Het ziet er leuk en gezellig uit, met eetkraampjes op elke straathoek, op z’n Amerikaans.

Ik heb Philadelphia niet leren kennen voor wat het ook is, namelijk de stad met een van de hoogste armoedepercentages onder de grote steden in Amerika, met een veel criminaliteit en een dalende kwaliteit van onderwijs. Meer dan de helft van de kinderen daar wordt geboren zonder getrouwde ouders.

Als er iets is wat deze kinderen in Philadelphia goed kunnen gebruiken, dan is het liefde. Hoop voor de toekomst en geloof in zichzelf. Wij gaan deze zomer naar Philadelphia om de liefde van God te laten zien, zodat deze kinderen die op hun beurt weer door mogen geven aan elkaar en aan hun gezinnen thuis. Zodat ze een drumstel zijn mét stokken.

Ik, Coriëtte van Hoek, 21 jaar oud, studente sociologie, lid bij Navigators Studentenvereniging Leiden, ben enthousiast voor dit project omdat ik enthousiast ben over Gods liefde en hoe die liefde je leven verandert. En vanwege de cheesecake.

Verwachtingen

Gisteravond zijn we als team weer bij elkaar geweest. Het was een mooie avond, waarin we het onder andere gehad hebben over onze verwachtingen. Zie hieronder het resultaat!

Even voorstellen... (5/12)

Hallo allemaal,

Dus, nu ben ik aan de beurt om me voor te stellen! Ik ben Margriet, 16 jaar, en ik zit momenteel in VWO 5 in Zwolle. Als het allemaal meezit, zit ik volgend jaar in het examenjaar. Een beetje spannend allemaal, maar lang niet zo spannend als een zomer vrijwilligerswerk in Amerika doen!

Het heeft me altijd al aangetrokken om buiten de grenzen van Europa te treden, maar om het op deze manier te doen is wel extra speciaal. Het voelt heel bijzonder om als bevoorrechte en welvarende Nederlander van betekenis te kunnen zijn voor kinderen aan de andere kant van de wereld (nouja, zo ongeveer...).
Zelf sta ik er nauwelijks bij stil hoeveel geluk ik heb met de situatie, het land en de omstandigheden waarin ik geboren ben. Het is helaas niet zo vanzelfsprekend om al vanaf je jeugd af aan van de Goede God te weten.

Het is ook heel wat om naar zo'n grote gebeurtenis toe te leven. Het was ook voor het eerst dat ik zo'n berg geld moest zien te krijgen...
Daarom heb ik gewerkt, kerstkaartjes verkocht, gespaard, en zo heeft de reis naar Philadelphia nu al voor (goede!) ervaringen gezorgd!

Kortom, ik ga een zomer vol nieuwe ervaringen tegemoet en tegelijk zijn er heel veel kinderen mee geholpen, de ideale win-winsituatie!

Groetjes,
Margriet

Even voorstellen... (4/12)

Lieve lezers,

Ook ik heb het grote geluk om mee te mogen naar Philadelphia! Daarom ook aan mij de eer om me voor te stellen op deze pagina. Mijn naam ik Marije van Genderen. Ik ben 20 jaar oud en studeer Psychologie aan de Universiteit Leiden. Momenteel zit ik in het tweede jaar van mijn Bachelor en doe mijn studie met plezier! Naast mijn studie hou ik me bezig met wedstrijdzwemmen, werk, verschillende commissies en jeugdvereniging. Daarnaast word ik erg blij van sporten, gezelligheid met vrienden, reizen, gitaar spelen, muziek luisteren en lezen.

Waarom ik zo enthousiast ben voor de reis naar Philadelphia? Ik vind het geweldig om me in te zetten voor andere mensen. Afgelopen jaren ben ik op werkvakantie geweest naar Moldavië en Brazilië. Daar hebben we met een groep jongeren voornamelijk aan een Day Care Centre gebouwd, kinderwerk gedaan en contact gemaakt met de lokale bevolking. Mijn ervaring is dat het delen van je tijd, geld en talenten zoveel blijdschap geeft! Het is heel waardevol om je met anderen in te zetten voor een goed doel en Gods liefde op nieuwe plaatsen uit te mogen delen. Daarnaast is het super leuk om nieuwe mensen te leren kennen en andere culturen te ontdekken.

Om deze redenen zie ik de reis naar Philadelphia als een gave uitdaging! Ik ben dankbaar voor de gezondheid, opvoeding en liefde die ik gekregen heb, maar besef ook dat veel kinderen dat moeten missen. Jezus roept ons op om te delen van wat we hebben en zorg te dragen voor anderen. Ik vind het prachtig dat wij die opdracht op deze manier in praktijk mogen brengen!

Daarnaast hoop ik dat we als team een mooie tijd mogen hebben. Ik bid dat we elkaar op mogen bouwen en verbonden mogen zijn door Gods liefde, zodat we die liefde ook aan de kinderen van het Summer Camp uit mogen delen. Ik hoop dat de kinderen geraakt zullen worden door die liefde en al hun moeilijkheden even kunnen vergeten!

Ondertussen heb ik al een flinke dosis motivatie die elke dag een beetje groter wordt! (:

Liefs,
Marije

Even voorstellen.... (3/12)

Hallo allemaal!

Samen met een groep enthousiaste meiden gaan we van de zomer naar Philadelphia. Ik heb de eer gekregen om mij als derde lid van de groep even voor te stellen. Toen ik van een vriendinnetje hoorde, die ook meegaat, dat ze van de zomer graag met een project mee zou willen was ik al enorm enthousiast. Ze hadden nog mensen nodig en zij vroeg een aantal dagen later aan mij of ik ook mee wilde. De deadline van het inschrijven zou twee dagen later zijn. Twee dagen lang heb ik me rot liggen piekeren, maar ik geloof dat God er een bedoeling mee heeft dat ik mee ga. Al jaren houd ik de berichtjes van dit soort reizen in de gaten, maar nu het op mijn pad kwam kon ik er geen nee tegen zeggen.

Ik ben gek op kinderen en denk dat dit een prachtige kans is. Een kind hoort kind te zijn en dat vind ik ook erg belangrijk aan dit project. Elk kind is mooi en elk kind hoort een onbezorgde jeugd te hebben en zou zich gewaardeerd moeten voelen. Als wij vanuit Nederland helemaal daar naartoe gaan om te helpen hen een fijne zomer te geven, dan hoop ik en geloof ik dat zij onze waardering voor hun zullen voelen. Dat is ook de reden dat ik mee ga naar Philadelphia. Natuurlijk is het een enorm spannende en geweldige reis, maar dat wij de kerk daar kunnen ondersteunen en de kinderen een geweldige zomer geven wil ik als doel voor ogen houden.

En aangezien ik er net achter kom dat ik zo enthousiast ben dat ik me niet eens even voorstel: Ik ben Beau. Ik zit in m'n eindexamenjaar van het vwo en hoop volgens jaar aan mijn studie sociologie te beginnen. Ik hoop dat alles goed gaat komen en dat we een hele mooie reis tegemoet zien.

Groetjes!
Beau