Even voorstellen.... (3/12)

Hallo allemaal!

Samen met een groep enthousiaste meiden gaan we van de zomer naar Philadelphia. Ik heb de eer gekregen om mij als derde lid van de groep even voor te stellen. Toen ik van een vriendinnetje hoorde, die ook meegaat, dat ze van de zomer graag met een project mee zou willen was ik al enorm enthousiast. Ze hadden nog mensen nodig en zij vroeg een aantal dagen later aan mij of ik ook mee wilde. De deadline van het inschrijven zou twee dagen later zijn. Twee dagen lang heb ik me rot liggen piekeren, maar ik geloof dat God er een bedoeling mee heeft dat ik mee ga. Al jaren houd ik de berichtjes van dit soort reizen in de gaten, maar nu het op mijn pad kwam kon ik er geen nee tegen zeggen.

Ik ben gek op kinderen en denk dat dit een prachtige kans is. Een kind hoort kind te zijn en dat vind ik ook erg belangrijk aan dit project. Elk kind is mooi en elk kind hoort een onbezorgde jeugd te hebben en zou zich gewaardeerd moeten voelen. Als wij vanuit Nederland helemaal daar naartoe gaan om te helpen hen een fijne zomer te geven, dan hoop ik en geloof ik dat zij onze waardering voor hun zullen voelen. Dat is ook de reden dat ik mee ga naar Philadelphia. Natuurlijk is het een enorm spannende en geweldige reis, maar dat wij de kerk daar kunnen ondersteunen en de kinderen een geweldige zomer geven wil ik als doel voor ogen houden.

En aangezien ik er net achter kom dat ik zo enthousiast ben dat ik me niet eens even voorstel: Ik ben Beau. Ik zit in m'n eindexamenjaar van het vwo en hoop volgens jaar aan mijn studie sociologie te beginnen. Ik hoop dat alles goed gaat komen en dat we een hele mooie reis tegemoet zien.

Groetjes!
Beau

Een meisje uit Philadelphia

De sing-ins afgelopen vrijdag en zaterdag waren beide mooie avonden. Naast dat het mooi was om met elkaar God groot te maken, hebben we ook kunnen delen wat we in Philadelphia gaan doen. Ik heb het verhaal kunnen vertellen van een van de kinderen die afgelopen jaar naar het kamp kwam en omdat het heel duidelijk maakt waarom het kamp zo belangrijk is, zal ik het ook hier nog een keer vertellen.

Tijdens mijn verblijf in Philadelphia afgelopen zomer logeerde ik bij 3 meiden van de Grace and Peace Community Church. De eerste nacht, toen ik na een lange dag reizen van West Virginia naar Philadelphia eindelijk een bed toegewezen kreeg bij een van hen op de kamer was ik maar wat blij dat ik eindelijk mijn hoofd op een kussen kon leggen. Maar ik had mijn ogen nog maar net goed en wel dicht toen ik weer wakker werd gemaakt. Of ik het heel erg zou vinden om in een andere kamer te gaan slapen. Een meisje dat wel vaker bij hen kwam logeren was net door haar moeder bij hen gebracht. Ze waren uit hun huis gezet en ze kon zo laat op de avond nergens anders heen. Zo heb ik kennis gemaakt met Sarah*. Sarah woonde bij haar moeder, omdat haar ouders zijn gescheiden. Haar vader zat in een daklozen opvang, dus kon hij niet voor haar zorgen. Haar moeder was net uit huis gezet, omdat het geld voor de huur opgegaan was aan drank. Een paar dagen later heeft haar moeder haar weer opgehaald en meegenomen naar een tante waar ze tijdelijk konden blijven. Deze tante had het zelf ook niet breed en had haar eigen kinderen om zich om te bekommeren. Sarah voelde zich er niet welkom. Overdag kwam ze naar het kamp waar ze wel liefde en aandacht kreeg en zich gewoon bezig kon houden met spelletjes en liedjes. Het mooie aan Sarah was dat ze ondanks al deze problemen een gewoon, vrolijk meisje bleef. Ze vond het leuk mij de liedjes die ze op het kamp had geleerd te laten horen en in de raarste posities te poseren voor de foto. Ze heeft me foto's laten zien van zichzelf, maar ook van haar oudere broer, die een tijd daarvoor was gestorven. Hij was betrokken geraakt bij een criminele bende en was neergeschoten. Zo jong en al zoveel meegemaakt.

Elke keer als ik al het geregel dat het project met zich meebrengt een beetje zat ben, probeer ik te denken aan Sarah. Voor haar en voor zoveel andere kinderen betekent het zoveel dat er mensen zijn die zich voor hen in willen zetten omdat ze om hen geven. En wat nog belangrijker is, dat er ook een God is die van hen houdt; voor wie ook zij waardevol zijn. Dan zijn de regeldingetjes opeens niet zo heel erg meer en weet ik weer waar we het voor doen! Ik hoorde laatst dat de kinderen daar al beginnen te vragen naar het kamp. Ze kijken er nu al naar uit. En wij natuurlijk ook! Nog 89 dagen...

* Dit is niet haar echte naam, maar die zet ik liever niet zo openbaar online. De rest van het verhaal is wel echt gebeurd.

Even voorstellen.... (2/12)

‘To the world you may be one person, but to one person you may be the world.’

Een aantal jaar geleden heb ik eindelijk een lang gekoesterde wens in actie omgezet; ik ben als vrijwilliger aan de slag gegaan in Zuid-Afrika. Op het project Mother of Peace heb ik gewerkt met kinderen die om allerlei verschillende redenen niet meer thuis konden wonen.

Was ik daarvoor al enthousiast over reizen, verschillende culturen en het werken met kinderen, sindsdien is dat alleen maar toegenomen!

Dus toen ik op verassende wijze vlak voor de deadline van Coosje hoorde over het Philadelphia-project kon ik die kans niet laten schieten!

In Zuid-Afrika heb ik ervaren dat – hoewel je niet in staat bent hun problemen op te lossen – je wel degelijk van grote betekenis kunt zijn.

Ik kreeg een kaart met de tekst: ‘To the world you may be one person, but to one person you may be the world’. Zoals mij werd voorgehouden: “als je maar één kind kunt laten glimlachen of laten merken dat je hem/haar waardevol vindt, dan is dat al de moeite van je komst waard”.

En met die instelling hoop ik dan ook naar Amerika te vertrekken. En dan heeft dit project met activiteiten zelfs nog een diepere evangelisatieboodschap. Als iets levensveranderend kan zijn is het toch wel God leren kennen & toelaten in je leven!

Extra mooi dat we onze sponsoracties als groep mogen starten met de organisatie van twee sing-in avonden (28 en 29 maart in Rijnsburg en Leiden). Ik hoop dat we – samen met heel veel andere mensen – twee mooie en inspirerende avonden mogen hebben.

En dat wij als groep door God gebruikt mogen worden om bij te dragen aan ‘life-changing news’ voor deze kinderen en hun gezinnen in achterstandswijken en daarbuiten.

Hopelijk tot op de sing-in!

Lisette

Sing-in Rijnsburg en Leiden (28 en 29 maart)

Ha allemaal,

Inmiddels zijn we druk bezig met het opzetten van een aantal sponsoracties voor onze werkvakantie naar Philadelphia. Een van deze acties is het organiseren van een Sing-in.

Allereerst zal er op vrijdag 28 maart een Sing-in in de GVK in Rijnsburg gehouden. Op zaterdag 29 maart vind de tweede Sing-in plaats, dit keer in de Herengrachtkerk in Leiden. Beide avonden beginnen om 20:00 uur.
Entree is gratis; bij de uitgang is een collecte. Vergeet geen geld mee te nemen voor de koffie/thee en een plakje overheerlijke zelfgebakken cake!

Het thema van beide avonden is 'Dienende liefde', als verwijzing naar de liefde die Jezus voor ons had door aan het kruis te sterven en het feit dat wij ons in gaan zetten voor kinderen in achterstandswijken.
Naast het zingen van liederen hebben we een inspirerende spreker uitgenodigd die het thema verder uit zal lichten.

Als u naar de avond komt, kunt u dit aangeven door u aan te melden voor het evenement op Facebook zodat we een idee hebben hoe groot de opkomst is. Aanmelden mag, hoeft niet.
Rijnsburg: https://www.facebook.com/events/849552918405229/?fref=ts
Leiden: https://www.facebook.com/events/710162905672247/?fref=ts

Iedereen is van harte welkom! Tot ziens op 28 en/of 29 maart!

Locaties Sing-in:
Vrijdag 28 maart: GKV Rijnsburg, Katwijkerweg 1a, 2231 SE Rijnsburg
Zaterdag 29 maart: Herengrachtkerk, Herengracht 68, 2312 LE Leiden

Philadelphia feitjes

Wij gaan dus in juli naar Philadelphia, maar wat voor een stad is dat nou? Bij dezen een korte kennismaking met de stad.

Philadelphia ligt in de staat Pennsylvania, die vernoemt is naar William Penn die in 1681 dit stuk land kreeg van de Britse koning, nadat het was veroverd op de Zweden en Nederlanders die zich er gestetteld hadden. Penn heeft toen de perfecte stad ontworpen: Philadelphia, maar is overleden nog voordat het was gebouwd. De stad is er toch gekomen en ligt ongeveer tussen New York en Washington DC in.

In de Amerikaanse geschiedenis heeft Philadelphia een grote rol gespeeld, zoals iedereen die de film National Treasure heeft gezien weet. Het is namelijk de stad waar de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring en constitutie zijn getekend en zoals het ware Amerikanen betaamt, wordt dit niet onder stoelen of banken geschoven, maar wordt dit begin van de democratie der democratieën in ere gehouden en als toeristische trekpleister gepromoot. Plaatsen die in Philadelphia onder anderen te vinden zijn, zijn de Independence Hall, waar de onafhankelijkheidsverklaring werd aangenomen en later de constitutie is getekend; de Liberty Bell, de klok die geluid heeft om mensen samen te roepen toen de onafhankelijkheidsverklaring werd voorgelezen; het graf van Benjamin Franklin, een van de Founding Fathers van de Verenigde Staten; en het huis van Betsy Ross, die de eerste Amerikaanse vlag heeft gemaakt (ja, echt!).

Philadelphia is daarnaast nog bekend van andere dingen, zoals de Rocky Steps, de trappen voor het Art Museum waar een van de meest bekende scènes uit de film Rocky zich afspeelt, en Philly Cheese Steak, omdat je als goede Amerikaanse stad natuurlijk wel je eigen fast food moet hebben. 

Dit is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar helaas niet het enige wat er over Philadelphia te zeggen valt. In Philadelphia leeft ongeveer een vijfde van de mensen onder de armoede grens en dit treft vooral de gezinnen. Van alle kinderen tot 18 jaar leeft een derde in armoede. Het zijn deze kinderen die we met het kamp willen bereiken, die we een hart onder de riem willen steken en die we willen stimuleren om hun talenten te ontwikkelen. Uiteindelijk wagen we de grote oversteek over de oceaan niet voor alle toeristische hoogtepunten, maar voor hen, en hopen we samen met hen op een fantastische zomer in deze mooie stad!

Even voorstellen... (1/12)

Om een beetje een beeld te geven van het team, zullen wij ons op deze blog om de beurt een keer kort voorstellen. Aan mij de eer om te beginnen :)

Ik ben Coosje. Sinds september ben ik, na een jaar in België te hebben gestudeerd, weer terug in Leiden waar ik aan mijn Master ben begonnen. Voor ik terug naar Leiden ben gekomen ben ik afgelopen zomer een maand naar Amerika geweest. Ik heb daar na mijn middelbare school een jaar high school gedaan en ik riep al 5 jaar dat ik nog een keer terug zou gaan om mijn gastgezin weer te bezoeken, dus heb ik eindelijk de knoop doorgehakt, al mijn spaarcentjes bij elkaar geraapt en een ticket terug naar West Virginia geboekt. Nu is West Virginia niet de meest spannende plek in de VS. John Denver zingt er heel mooi over in zijn 'Country Roads', maar veel meer dan de country roads is er ook niet, dus heb ik de kaart er eens bij gepakt opzoek naar een leuke stad op bereisbare afstand. Washington DC was ik al eens geweest en New York leek me zo groot om in m'n eentje in rond te (ver)dwalen, maar precies daartussen ligt Philadelphia: niet te groot, genoeg te zien en in een dag te bereiken. Perfect dus om een paar daagjes de toerist uit te hangen. En toen bleek dat een vriend van me daar wel iemand kende en hij bracht me in contact met Jonathan, dominee van de Grace and Peace Community Church, die gelijk zo enthousiast was over mijn komst dat ik geen moment meer heb getwijfeld. Ik ging naar Philadelphia.

Mijn 'paar daagjes de toerist uithangen' waren zo leuk dat het een week werd. Ik werd super gastvrij ontvangen. Jonathan regelde een slaapplek voor me bij 3 meiden in huis, die zorgden dat het me aan niets ontbrak en me meenamen naar markten, musea, leuke restaurantjes, de minigolf baan en natuurlijk naar Grace and Peace, een missionaire kerk in een van de armere buurten van Philadelphia. De gastvrijheid van iedereen daar was fantastisch en de liefde waarmee zij zich inzetten voor de mensen uit de buurt ontzettend inspirerend. Als ik terugdenk aan Philly, denk ik niet aan alle historische hoogte punten die ik heb bezocht, maar aan de mensen die mij er een fantastische tijd hebben bezorgd. Ik werd ook meegenomen naar het zomerkamp voor kinderen uit de buurt en kreeg de verhalen te horen van de kinderen die naar het kamp toe kwamen. Het was ontzettend mooi om te zien dat zij zich daar lekker konden ontspannen, gewoon konden spelen en geinen met de kampleiding; dat ze op deze laagdrempelige manier leerden dat Jezus er ook voor hen wil zijn. Jonathan vertelde me dat het zijn wens was om het kamp uiteindelijk zo lang te laten duren als de zomervakantie van de kids, omdat het zoveel voor hen betekent. En ja, toen kwam bij mij het idee op om te proberen een groep Nederlandse vrijwilligers bij elkaar te krijgen om komende zomer een steentje bij te kunnen dragen, me niet helemaal realiserend hoeveel hierbij zou komen kijken, maar ook niet wetend dat het nog veel leuker en leerzamer zou zijn dan ik toen had gedacht.

Waarom ik dit doe? Om heel veel redenen. Ik vind het super fijn dat ik iets terug kan doen voor alle gastvrijheid die ik vorige zomer heb ontvangen. Ik wil ontzettend graag terug naar Philadelphia, omdat het een geweldige stad is. Ik vind het gewoon heel erg leuk om dit allemaal te organiseren. Ik wil dat ook anderen de kans krijgen om Philadelphia, Grace and Peace en alle mensen daar te leren kennen. Maar ik doe dit vooral omdat ik niet geloof in toeval. Ik geloof dat ik met een reden in Philadelphia was en dat ik deze kans om Christus liefde te delen niet zomaar voorbij mag laten gaan.

Eerste kennismaking

Afgelopen maandag hebben we als team de eerste kennismakingsavond gehad. Als we straks drie weken met elkaar naar Amerika gaan is het namelijk wel zo leuk als we een beetje van elkaar weten wat we aan elkaar hebben. Nu is het super leuk dat we met z'n elven zullen gaan, maar met zo'n grote groep is het wel lastig een datum te vinden waarop iedereen kan en na het rondsturen van een datumprikker werd al snel duidelijk dat dat ook deze keer niet zou lukken. Gelukkig kon het grootste deel van de groep wel en hebben we uiteindelijk met z'n achten een gezellige avond gehad. Onder het genot van en kopje thee (het blijft een meidengroep) hebben we eerst een rondje kennis gemaakt aan de hand van vragen als 'Wat zou je doen als je 1 miljoen zou winnen' en 'Wie neem je mee als je een weekje weg voor twee zou winnen' en daarna hebben we onze favoriete Bijbelteksten gedeeld, waarbij heel wat mooie teksten langs kwamen. De tweede helft van de avond hebben we gebrainstormd over mogelijke acties om geld binnen te halen. Dit werkte zo goed dat er zelfs al een paar actieplannen uitgerold zijn en we aan de slag kunnen met het organiseren van onder anderen een sing-in. Er zijn ideeën genoeg, dus we kunnen voorlopig vooruit! Al met al was het een erg geslaagde avond en is de basis gelegd voor het leukste Philadelphiateam evah!